G. M. Hoffmann: Meine Seele rühmt und preist (olim BWV 189)

Opname
Christoph Prégardien

Deze cantate is lang beschouwd als een werk van J.S.Bach en kreeg in diens WerkeVerzeichnis het nummer 189. Sinds 1956 (Dürr, Bach Jahrbuch p.155) geldt hij als het werk van Georg Melchior Hoffmann (1679 - 1715). Deze studeerde vanaf 1702 in Leipzig waar hij eerst lid was van het door Telemann opgerichte Collegium Musicum en na diens vertrek in 1705 leider. Hij componeerde o.m. instrumentaal werk, missen, cantates en opera's voor de toen nog bestaande Leipziger opera. In 1714 was hij met J.S.Bach sollicitant voor de organistenpost te Halle waarvoor uiteindelijk beiden bedankten. Bij zijn overlijden op 36-jarige leeftijd was hij een beroemd componist.
In zijn solocantate Meine Seele ruhmt und preist wordt de tenor begeleid door blokfluit, hobo, viool en continuo. De tekst is een gedeeltelijke parafrase van de lofzang van Maria, het Magnificat, zoals opgetekend in het evangelie van Lucas (1:46-55). Deze tekst werd gelezen op het feest van Maria Visitatie (2 juli) wat dus waarschijnlijk de liturgische bestemming van de cantate is geweest. De vijf delen zijn symmetrisch geordend: drie aria's worden afgewisseld met twee secco recitatieven. De middelste aria heeft slechts continuo-begeleiding, in de twee hoekdelen musiceert de voltallige bezetting.
1. ARIA
Meine Seele rühmt und preist
Gottes Huld und reiche Güte.
Und mein Geist,
Herz und Sinn und ganz Gemüte
Ist in meinem Gott erfreut,
Der mein Heil und Helfer heißt.





2. RECITATIEF
Denn seh ich mich und auch mein Leben an,
So muß mein Mund in diese Worte brechen:
Gott, Gott! was hast du doch an mir getan!
Es ist mit tausend Zungen
Nicht einmal auszusprechen.
Wie gut du bist, wie freundlich deine Treu,
Wie reich dein Liebe sei.
So sei dir denn Lob, Ehr und Preis gesungen.




3. ARIA
Gott hat sich hoch gesetzet
Und sieht auf das, was niedrig ist.
Gesetzt, daß mich die Welt
Gering und elend hält,
Doch bin ich hoch geschätzet,
Weil Gott mich nicht vergißt.





4. RECITATIEF
O was für große Dinge
Treff ich an allen Orten an,
Die Gott an mir getan,
Wofür ich mich mein Herz zum Opfer bringe;
Er tut es, dessen Macht
Den Himmel kann umschränken,
An dessen Namen Pracht
Die Seraphim in Demut nur gedenken.
Er hat mir Leib und Leben,
Er hat mir auch das Recht zur Seligkeit,
Und was mich hier und dort erfreut,
Aus lauter Huld gegeben.





5. ARIA   
Deine Güte, dein Erbarmen ,
Wahret, Gott, zu aller Zeit.
Du erzeigst Barmherzigkeit
Denen dir ergebnen Armen.





omhoog


© Eduard van Hengel