Verspreid over deze site staat nogal wat over Bachs Hohe Messe. Hier komen alle sporen samen. In 2004 begon ik op uitnodiging van het Barokensemble De Swaen maandelijks programmatoelichtingen te schrijven over de Bachcantates en ander vocaal werk dat De Swaen vanaf 2001 tien jaar lang uitvoerde in de Lutherse Kerk, Spui, Amsterdam; in enkelvoudige vocale bezetting, dus zoals Bach het ook deed. Allengs gebruik ik ook andere uitvoeringen (waaraan ik meewerk, of niet) als aanleiding om over een cantate te schrijven want mijn perspektief wordt langzamerhand: stukjes over àlle cantates, een volledig (digitaal) naslagwerk. Hier vind je een overzicht van al mijn teksten over cantates en dergelijke. Verder beheer ik de Nederlandse Bachcantate-agenda. Voor de basisgegevens over de 200 Bach-cantates raadpleeg je de Cantate-catalogus. Veel cantate-muziek blijkt via internet te beluisteren, via YouTube of als audio-bestand; ik geef daarvan een - ongetwijfeld onvolledig - overzicht. Hans Brandts Buys dirigeerde tot 1959 het Utrechts Studenten Koor en Orkest (USKO) waarin ik zong en speelde. Hij was bovenal een pionier van de oude-muziekrenaissance die boeken schreef over Bach en als eerste in Nederland alle Bachcantates uitvoerde. Ik probeer zijn cantateprojekt te reconstrueren. Ga door naar mijn "Hans Brandts Buys-portal". Mede op grond van ideeën van Kees van Houten schreef ik een artikel over het probleem met het Et incarnatus in Bachs Hohe Messe dat in 2004 pardoes werd geaccepteerd door The Journal of Musicological Research en dat ik sindsdien als mijn musicologie-brevet beschouw. Lees verder een Nederlandse samenvatting of het Engelse origineel (ong. 30 pagina's, honderd voetnoten, 42 bronnen en 18 illustraties en muziekvoorbeelden). Muziek op YouTube - interdisciplinariteit, een lezing (zonder voetnoten) waarin een aantal van mijn wetenschapsfilosofische ideeën samenkwamen. Het stuk is in geprinte vorm ongeveer 9 pagina's lang; - duurzaamheid,
een bondige, nederlandstalige samenvatting van mijn milieu-filosofische
poging om het, ooit nieuwe en scherpe begrip 'duurzaamheid' te redden
van
de ondergang in een zee van vage goede bedoelingen. Een exercitie op
het drielandenpunt tussen milieu, rechtvaardigheid en toekomstige
generaties, en-passant
bijdragend
aan het normen-en-waarden-debat. Gepubliceerd in Filosofie en
Praktijk
19(1998)3,113-127, geprint een pagina of 12; - de natuur als uitgewoond huis, waarin ik mijn duurzaamheidsidee uiteenzet in diskussie met een antiek onsterfelijkheidsconcept; - Sustainability as Intergenerational Environmental Justice: een ongecorrigeerd en door mijn 'bekering' tot de musicologie onvoltooid gebleven resultaat van mijn laatste research-project. - Why technology lends itself to criticism, uitgangspunten voor een technologiekritiek. - Ook nog op het internet te vinden "Is duurzaamheid meetbaar?" (1995) en "Op het spoor van technologiekritiek" (1991, maar lees s.v.p in de laatste zin "emphatisch" ipv "empathisch"!). Commentaren, op
vorm
of inhoud zijn welkom: Eduard van Hengel |